Orion, Etymologicum, eta, p. 67 (Ἠερία. παρὰ τὸ ἦρι, ὃ σημαίνει τὸ πρωΐ); Epimerismi homerici Il. 1.497 (ἠερίη: ἔστιν ὄνομα θηλυκόν. | σημαίνει δὲ τὸ ἑωθινήν. | γέγονε δὲ παρὰ τὸ ἦρι ἐπίρρημα, | ὃ σημαίνει τὸ ὄρθρου, τὸ πάνυ ταχέως); Eustathius, Comm. Il., vol. 1, p. 217 (Τὸ δέ «ἠερίη», ἐὰν ἀντὶ τοῦ ὀρθρινή, ὡς εἴρηται, λαμβάνηται, πλεονασμὸν ἔχει τοῦ ε. ἦρ γὰρ ὁ ὄρθρος καὶ κλίνεται ἦρος ἦρι, οἷον «ἦρι μάλα Ἑλλήσποντον πλεούσας». ὅθεν καὶ ἠὼς ἠριγένεια, ὡς ἀλλαχοῦ εἴρηται. ἠρίη γοῦν ἡ ὀρθρινὴ καὶ πλεονασμῷ ἠερίη, οἷον καὶ τὸ «ἠερίη γέ τοι παρέζετο καὶ λάβε γούνων». τινὲς δὲ ἠερίαν τὴν ἀερίαν νοοῦσιν· οὐ γὰρ ἔστιν εἰς οὐρανὸν κάτωθεν ἀνελθεῖν, εἰ μὴ διὰ μέσου ἠέρος ἤτοι ἀέρος); ibid., vol. 1, p. 589 (Ἠέριαι δὲ τοῖς Πυγμαίοις αἱ γέρανοι ἐπιτίθενται, ὅ ἐστι πρωϊναὶ ἢ διὰ τοῦ ἀέρος πετόμεναι); Etym. Magnum, Kallierges, p. 421 (Ἠερίβοια […] Τὸ δὲ ἠερίαι, ὃ σημαίνει τὸ ὄρθριαι, ἢ παρὰ τὴν ἠέρι δοτικὴν, ἀντὶ τοῦ σκοτία· ἢ παρὰ τὸ ἦρι, ὃ δηλοῖ πρωῒ, (‘Ἦρι μάλα’) γίνεται ἠρίαι· καὶ πλεονασμῷ τοῦ ε, ἠερίαι, ὡς πλέθρον, πέλεθρον); Scholia in Apollonii Rhodii Argonautica (vetera) p. 50 (ad 4.267) (ἠερίη πολυλή<ιος>: […] ἢ ἠερία ἀντὶ τοῦ πρωία ἀπὸ τοῦ ἦρι)