Epimerismi homerici ordine alphabetico traditi, delta 71 (<δεύοντο:> ‘δεύοντο ψάμαθοι’ (Ψ 15). παρὰ τὸ Διός, <ὅθεν> καὶ τὸ διαίνω, τὸ βρέχω, ὡς μάργος μαργαίνω); Etym. Gudianum, delta, p. 349 (Δεύω· εἰς τὸ Δέω. σημαίνει δὲ τὸ βρέχω· ἀπὸ τοῦ Ζεύς Διός δεύω, ἐξ οὗ καὶ διαίνω); T Schol. Il. 21.202 (δίαινε: διαίνεσθαι κυρίως τὸ ἐκ Διὸς βρέχεσθαι); Eustathius, Comm. Il., vol. 3, p. 314 (ἴσως δὲ καὶ παρὰ τὸν ὑγρὸν Δία, ὅ ἐστιν ἀέρα. ὅθεν καὶ τὸ διαίνειν καὶ τὸ «διέμενος» δὲ παρὰ τῷ Κωμικῷ. ἀκολούθως δὲ ἐκ τοῦ τοιούτου ἔνδιος καὶ ὁ διερός, ὁμοίως τῷ τρόμος τρομερός καὶ τοῖς ὁμοίοις); ibid., vol. 4, p. 768 (Διὸς δὲ ῥῆμα δίω, ἀφ’ οὗπερ οὐ μόνον τὸ διαίνω, καθὰ πολλαχοῦ δηλοῦται, ἀλλὰ καὶ δίημι, οὗ μετοχὴ παθητικὴ «διέμενος», ὡς τιθέμενος. Ἀριστοφάνης «διέμενος ὄξει Σφηττίῳ», ἤγουν ὑγράνας δι’ ὄξους δριμέος, ὡς ἐκεῖνος οἶδεν εἰπεῖν.]); Etym. Magnum, Kallierges, p. 267 (Διαίνω: Τὸ βρέχω, τὸ ὑγραίνω. Ὅμηρος, ‘δίαινε δέ μιν μέλαν ὕδωρ’. Κυρίως τὸ ἐκ Διὸς βρέχεσθαι. Διὸς διῶ, διαίνω, ὡς μιῶ, μιαίνω)' Etym. Symeonis, delta 187 (Διαίνω· τὸ βρέχω· δίαινε δέ μιν μέλαν ὕδωρ· παρὰ τὸν Δία· κυρίως γὰρ τὸ ἐκ Διὸς βρέχεσθαι, Διός διῶ διαίνω, ὡς δρῶ δραίνω); Ps.-Zonaras, Lexicon, delta, p. 543 (Διαίνεσθαι. βρέχεσθαι. διαίνω γὰρ τὸ βρέχω καὶ ὑγραίνω, οἷον· —‘δίαινε δέ μιν μέλαν ὕδωρ’. παρὰ τὸν Δία. κυρίως γὰρ τὸ ἐκ Διὸς βρέχεσθαι. Διὸς, δίω καὶ διαίνω, ὡς μείω, μειαίνω, δρῶ, δραίνω); Scholia in Apoll. Rhodium (vetera), p. 23 (ad. Arg. 1.184) (διερῇ πεφόρητο: διερὴ κυρίως ἡ ἐκ Διὸς γινομένη κάθυγρος γῆ, ἐξ οὗ καὶ διαίνω τὸ βρέχω)